“…Een onvoorstelbare verbondenheid drong door tot het diepste van m’n aderen. Mijn hart gloeide, als een petroleum fakkel. Het regende. Niet dat één van ons dit uitmaakte. We voelden het niet. Onze stappen trilden door de straten. Niet zomaar. Geen chaos. Georganiseerd. Als een ritme. Alsof een muzikale god vanuit de hemel toekeek, ons ritme overnam. Meesloeg, op zijn enorme slagwerken. En wij de dreun des levens dicteerden. Links en rechts liepen ze naast mij. Maten. De één al langer. De ander pas net. Desondanks brandde mijn interne fakkel voor hun beiden. Geen onderscheid. Slechts verbroedering. Het eerste en enige gevoel dat ik nooit meer wilde loslaten. Nooit meer los laat…”

 

We are The Real McCoy. we’re gathered here!

Word lid van The Real McCoy

Ontdek The Real McCoy